Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο…40 χρόνια μετά

 Η επιλογή της χρονικής συγκυρίας εκ μέρους της κυριαρχίας, για την επίθεση ενάντια στα μέσα αντιπληροφόρησης δεν είναι καθόλου τυχαία και σχετίζεται με τις γενικότερες εξελίξεις στο ευρύτερο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

 Η συνειδητή, συνεχής και εντεινόμενη οικονομική αφαίμαξη των χαμηλών και μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων, η καταστρατήγηση κάθε εργατικού δικαιώματος και η πλήρης απαξίωση του κόσμου της εργασίας, συνδυάζονται με το ξεπούλημα και την καταστροφή της δημόσιας γης από μεγαλοεπιχειρηματίες, την αντίστοιχη λεηλασία των φυσικών πόρων και την περιστολή κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών που έχουν κερδηθεί με σκληρούς αγώνες στο παρελθόν. Προφανώς, αυτό το μείγμα πολιτικής εκ μέρους του καθεστώτος, δεν συνιστά απλώς μία αντίδραση απέναντι στην κρίση, όπως πολλοί απολογητές του προσπαθούν να μας πείσουν. Αντιθέτως, αποτελεί στρατηγική επιλογή που στόχο έχει την μεγιστοποίηση της κερδοφορίας εκ μέρους του κεφαλαίου, μέσω της αγοραιοποίησης ολόκληρων δραστηριοτήτων που έως τώρα βρίσκονταν, έστω και τυπικά, εκτός αγοράς. Η υγεία και η παιδεία (σε όλες τους τις βαθμίδες), η κοινωνική ασφάλιση, οι μεταφορές, η ενέργεια, οι φυσικοί πόροι, ακόμα και τα απόβλητα ή το ίδιο το φυσικό κάλος, προσφέρονται με την μορφή «ασημικών» σε επίδοξους σωτήρες. Όλα θυσιάζονται στον βωμό του κέρδους, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες που θα υπάρχουν στην καθημερινότητα μας.

 Το νέο κοινωνικό συμβόλαιο, θεμελιώνεται πάνω στα ερείπια της παλιάς «κοινωνίας της ευημερίας», με όρους ιδιαίτερα σκληρούς για τους κυριαρχούμενους που καμία σχέση δεν έχουν με την μεταπολιτευτική περίοδο. Η προσπάθεια επιβολής αυτών των όρων βασίζεται σε δύο πυλώνες: τα μέσα μαζικής εξαπάτησης και την ωμή καταστολή. Δημοσιογραφικές μαριονέτες, δικαστές, νομοθέτες, επιστήμονες, “ειδικοί”, διανοούμενοι, μέχρι και σύγχρονοι γκουρού που υποστηρίζουν ότι μας ψεκάζουν και φυσικά η αστυνομία και το παρακράτος, όλοι προσπαθούν να μας πείσουν για την ανάγκη συμβιβασμού ή να μας υποτάξουν. Το νέο δόγμα της καταστολής εφαρμόζεται απαρέγκλιτα για κάθε αγωνιζόμενο, για κάθε στοιχειωδώς σκεπτόμενο άνθρωπο, στοχεύοντας στην απομόνωση, στον φόβο, στην απογοήτευση και τελικά στην παραίτηση από κάθε αγώνα.

 Σε ένα καθεστώς, λοιπόν, όπου καμιά φωνή αμφισβήτησης και κριτικής δεν επιτρέπεται να ακουστεί, τα μέσα αντιπληροφόρησης αποτελούν μια πρόκληση. Όταν οι “επίσημοι θεσμικοί φορείς εκπροσώπησης συμφερόντων” (βλέπε συνδικάτα, κόμματα κ.α.) έχουν παραδώσει τα όπλα ή συμμετέχουν στο νεοφιλελεύθερο πανηγύρι, τότε τα ριζοσπαστικά κοινωνικά κομμάτια είναι αυτά τα οποία θα επωμιστούν το βάρος της αντίστασης απέναντι στις επιδιώξεις της κυριαρχίας. Για αυτό και συγκεντρώνουν πάνω τους το μεγαλύτερο μέρος της καταστολής. Έχοντας προηγηθεί ένα κρεσέντο ωμής βίας εκ μέρους του κράτους, απέναντι σε κινητοποιήσεις εκατοντάδων χιλιάδων απεργών και αγωνιζόμενων, σαν πρώτο κύμα καταστολής, στην σειρά μπήκαν οι κατειλημμένοι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι & οι καταλήψεις οι οποίοι δέχτηκαν και δέχονται κάθε λογής επίσημες ή ανεπίσημες επιθέσεις. Μετά από τους αγώνες διαρκείας των εργαζομένων στα ΜΜΜ, των ναυτεργατών και των κατοίκων στις Σκουριές ενάντια στα ορυχεία χρυσού, σειρά είχε η επιχείρηση καταστολής των ιστοσελίδων αντιπληροφόρησης και των ραδιοφωνικών σταθμών του κινήματος αντίστασης, ενώ στο στόχαστρο μπαίνουν και τα φοιτητικά στέκια. Ουσιαστικά βιώνουμε μία ολομέτωπη επίθεση εκ μέρους της κυριαρχίας, η οποία πηγάζει όχι μόνο από την ανάγκη για πλήρη έλεγχο της πληροφορίας και της διαμόρφωσης της αποκαλούμενης κοινής γνώμης, αλλά και από την ανάγκη για έλεγχο και υποταγή των ίδιων των υποκειμένων που διαχειρίζονται και χρησιμοποιούν τις αυτοδιαχειριζόμενες δομές. Δομές οριζόντιες, χωρίς ιεραρχία, αντιθεσμικές, που στεγάζονται σε κατειλημμένους πανεπιστημιακούς ή μη χώρους, άρα μη ελεγχόμενες, ρηξιακές με το υπάρχον, απρόβλεπτες και άρα απειλητικές.

 Ειδικότερα όσον αφορά τα μέσα αντιπληροφόρησης, η επιλογή από μεριάς των κυριάρχων να φιμώσουν το Athens indymedia και τον 98fm (όπως και το ράδιο ένταση) με την χρησιμοποίηση των πανεπιστημιακών τους μαριονεττών, αποτελεί μια ευθεία παρέμβαση, η οποία εντάσσεται, συν τοις άλλοις, στην επιχειρούμενη κατάργηση του αυτοδιοίκητου των πανεπιστήμιων, στα πλαίσια της νέας αναδιάρθρωσης του συστήματος εκπαίδευσης. Επιβάλλοντας τα νέα συμβούλια διοίκησης, τους μάνατζερ των οικονομικών και τις επιδοτούμενες ύποπτες έρευνες, το καθεστώς επιδιώκει ταυτόχρονα να ξεμπερδεύει μια και καλή με το μεταπολιτευτικό καθεστώς των εγχώριων ΑΕΙ και ΤΕΙ. Μέσω της αποπολιτικοποίησης της ακαδημαϊκής κοινότητας, της αποκοπής του πανεπιστημίου από την κοινωνία και της ουσιαστικής κατάργησης των φοιτητικών συλλόγων, επιδιώκεται η αποστείρωση από οποιαδήποτε άποψη πέρα από αυτήν της κυριαρχίας.

 Οι Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης – 98-93.8fm, εκπέμπουν στις ραδιοσυχνότητες δίχως άδεια από το κράτος, μέσα από κατειλημμένο πανεπιστημιακό χώρο του Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) και επιδιώκουν την ελευθερία έκφρασης & ανατρεπτικού λόγου όχι μόνο εντός του πανεπιστημίου, αλλά και έξω από αυτόν. Φυσικά γίνεται εύκολα κατανοητό ότι δεν θα μπορούσαμε να διασφαλίσουμε την ανωνυμία των ακροατών μας καθώς και την δική μας από κρατικές ή παρακρατικές στοχοποιήσεις, σε περίπτωση εκπομπής από διαφορετικό χώρο. Το άσυλο για τον 98fm, δεν είναι λίγες γραμμές στα τεφτέρια ενός νόμου που “χαρίστηκε” από κάποιον ηγέτη. Είναι η συνεχής οργάνωση, ο εμπλουτισμός και η διάχυση του λόγου και της δράσης, παίρνοντας τη σκυτάλη από εκείνους που κάποτε με αγώνες και θυσίες έδωσαν στο πανεπιστήμιο μια χρήση δημόσια και πολιτική που ουδεμία σχέση έχει με τον ακαδημαϊσμό. Τίποτα δεν χαρίστηκε ποτέ και πουθενά!

 Όσον αναφορά την στάση μας στη δεδομένη συγκυρία, οδηγηθήκαμε από την αρχή σε αναζήτηση πολιτικής επίλυσης του θέματος και όχι τεχνοκρατικής. Πρόκειται για μια συνειδητή επιλογή που προκύπτει από το γεγονός ότι το εγχείρημα συνιστά μια κατάκτηση που δε θα την παραδώσουμε έτσι εύκολα. Το να εκπέμπουμε δηλαδή, μέσα από πανεπιστημιακούς χώρους και να εκφράζουμε ελεύθερα χωρίς λογοκρισία της δικές μας απόψεις και τον λόγο μας, όπως και τον λόγο εκείνων που επιλέγουν να εκφραστούν οι ίδιοι μέσα από τον ραδιοφωνικό σταθμό, όπως είναι οι συνελεύσεις γειτονιών, οι καταλήψεις, οι φυλακισμένοι, οι μετανάστες, οι αγωνιζόμενοι και όλοι όσοι βρίσκονται σε καθεστώς εξαίρεσης.

 Γνωρίζοντας ότι τυχόν υποχώρηση μας στις αξιώσεις των κυρίαρχων θα ανοίξει τον δρόμο -εκτός από τη δική μας παύση λειτουργίας- και σε περαιτέρω καταστολή αντιστοίχων εγχειρημάτων, ακόμα και φοιτητικών στεκιών, αποφασίσαμε από την πρώτη κιόλας μέρα κινητοποιήσεις εντός και εκτός πανεπιστημιακών χώρων με την συμμετοχή αλληλέγγυων, θεωρώντας ότι η φίμωση των μέσων αντιπληροφόρησης συνιστά ζήτημα για όλους τους αντιστεκόμενους ανθρώπους. Πραγματοποιήθηκε πλήθος παρεμβάσεων από αλληλέγγυους στην πρυτανεία του ΕΜΠ, στην ένωση συντακτών ημερησίου τύπου (ΕΣΗΕΑ), στο κέντρο δικτύου ΕΜΠ και στο κτίριο λογαριασμού έρευνας, ενώ παράλληλα έγινε προσπάθεια να εκπέμψουν τα φιμωμένα μέσα Athens Indymedia και 98fm μέσα από πανεπιστημιακές διαδικτυακές διευθύνσεις κάτι που επιτεύχθηκε αφού τα μέσα εκπέμψανε για αρκετές ημέρες από το γραφείο της γραμματείας της πρυτανείας του ΕΜΠ. Την Τετάρτη 24 Απριλίου, αλληλέγγυοι στα μέσα αντιπληροφόρησης, κρέμασαν γιγαντοπανό στα Προπύλαια, στο κτίριο της πρυτανείας του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου (ΕΚΠΑ) που έγραφε: «Raise your voice, fight against state censorship». Κατά τη διάρκεια της παρέμβασης μοιράζονταν σχετικά κείμενα, ενώ έγινε και υποστολή της ελληνικής σημαίας και αντικατάστασή της με την μαυροκόκκινη. Σύντομα η περιοχή της πρυτανείας περικυκλώθηκε από ομάδες Ματ, Δίας και Δέλτα, οι οποίοι βέβαια δεν δίστασαν να εισβάλλουν και εντός του πανεπιστημιακού χώρου. Ταυτόχρονα, προέβησαν σε μαζικές προσαγωγές ακόμα και ατόμων που απλώς κινούνταν στους γύρω δρόμους, από τουρίστες μέχρι μαθητές. Σύνολο, 72 προσαγωγές, εκ των οποίων οι 6 μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Άραγε πόσο μπορεί να ανεχτεί το νέο καθεστώς την ελευθερία του λόγου όταν αυτή μετουσιώνεται σε πράξη; Ακολούθησε μαζική πολύωρη συγκέντρωση αλληλέγγυων έξω από τη ΓΑΔΑ, μέχρι να αφεθούν όλοι οι προσαχθέντες ελεύθεροι ενώ την επομένη μέρα ακολούθησε μια μεγάλη πορεία αλληλεγγύης, ως απάντηση στη φίμωση των μέσων αντιπληροφόρησης.

 Τα μέσα αντπληροφόρησης συνεχίζουν μέχρι τώρα να εκπέμπουν μέσα από το ΕΜΠ παρά το καθεστώς καταστολής. Οι δομές αντίστασης που φτιάχνουμε δεν χωράνε σε κανένα όνομα και ούτε θα χωρέσουν. Είμαστε όλοι εμείς, αυτοί που γράφουμε, που διαβάζουμε, που μιλάμε από τα μικρόφωνα, που ακούμε, που κλείνουμε τους δρόμους, που καταλαμβάνουμε κτίρια, που αρνούμαστε να ζήσουμε σαν δούλοι, που αρνούμαστε να ξεπουλήσουμε τις ζωές μας, τη γη μας, την ελευθερία μας. Ο αγώνας μας είναι αγώνας ενάντια στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.

Αλληλεγγύη στα μέσα αντιπληροφόρησης και στον κόσμο του αγώνα

Ούτε βήμα πίσω να μην χαρίσουμε τίποτα

ραδιοζώνες ανατρεπτικής έκφρασης(98fm)

Μάιος 2013

Tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Comments are closed.