Kromestar – Badman RIP

Άλλος ένας ”κακός‘ λοιπόν,αυτλην την φορά από τον Kromestar, ένα παλιό σχεικά track (του 2008), με τον χαρακτηριστικό ήχο της dubstep (της τότε!) και την κάπως ρετρό παραγωγή. Κατάλληλο για χαλαρό(;) άραγμα κατα προτίμηση σε εσωτερικούς χώρους RIP 😉

Digital Mystikz – Haunted

8 χρονάκια και κάτι μήνες, έχουν περάσει από την κυκλοφορία αυτού του σίνγκλ των Digital Mystikz, συνεπώς δεν θα μπορούσε κάποιος να μιλήσει για επιστροφή στις ρίζες του dubstep ήχου, αλλά για τον αυθεντικό ήχο καθαυτόν, έχουμε λοιπόν, μια μινιμαλιστική παραγωγή με το απαραίτητο μπάσο σε χαμηλές συχνότητες και φαντασία, χωρίς την επιτηδευμένη επιθετικότητα και τα ”λούσα” πολλών σημερινών παραγωγών, με λίγα λόγια, dubstep που στοιχειώνει… Ένα βραδυνό road-trip!

Silent Dust – The Giant (Om Unit Remix)

Μια πρόταση για chill out/step+who knows what else καταστάσεις μεταμεσονύχτιες ή όχι, για την θάλασσα και το βουνό, αλλά μην φύγεις και πολύ μακριά από το κλείνον άστυ γιατι, θα χρειαστείς μπαταρία και έναν προτζέκτορα (μάλλον πολυτέλεια…) για το πολύ όμορφο – ζωντανό βίντεο, αυτά τα λίγα και μικρά…

Apex Zero – Chaotic Revolt

Γενικά δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με το συγκεκριμένο ”άθλημα” (Hip-Hop), κακώς κάκιστα, διότι κατα καιρούς εμφανίζονται αληθινά διαμαντια σαν αυτό του Apex Zero, που αξίζουν να ακουστούν και να εμπνέυσουν πολλά υποψιασμένα αυτιά (ίσως και σκέψεις – πράξεις κτλ), όχι τόσο για την μουσική τους (αν και το συγκεκριμένο track είναι μια πολύ καλή παραγωγή), άλλα για τους κοινωνικο – πολιτικούς  στίχους, που μέσα σε άλλα στηλιτεύουν τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, την προπαγάνδα του συστήματος και άλλα τέτοια ”ώραια” του σύγχρονου ολοκληρωτισμού (το λέμε και καθημερινότητα…). Να οργανωθούμε λέει λοιπόν ο σύντροφος για να πάρουν πόδι…

Don’t believe the propaganda
Immigrants and militants and your children ain’t your enemy
The true enemy are those who’ve abused power for generation
Who murder innocents all across the world
Who maintain the balance of rich and poor
So they can stay rich and powerful
Revolution begins as social unrest and infighting
Then becomes large scale riots
And fighting against the establishment and the oppressor
Then if, and only if, it gets organised correctly
It becomes true revolution…

 

The Prodigy – Everybody Say Love [Champion Breaks Acid Breaks Remix]

Ένα πολύ καλό ρεμίξ του Champion Breaks σε ένα ”αρχαίο” ρεμίξ των Prodigy, το αυθεντικό είναι αυτό των The Magi and Emanation και δεν λέει και πολλά (για εμένα βεβαίως βεβαίως) εδω που τα λέμε… Ρετρό ήχος σε συνδιασμό με ένα βίντεο κλιπ αντίστοιχης αισθητικής, ακούγεται μόνο δυνατά που λένε και οι φίλοι psyzone. ACID BREAKS, το ρεμίξ, του ρεμίξ, Ω! ΡΕΜΙΞ!

Cryptex – Slay It

Γενικά, οι μεγαλεπίβολες περιγραφές, τα ατελείωτα κοσμητικά και τα επαινετικά επίθετα κουράζουν τον αναγνώστη – ακροατή (αλλά και αυτόν που τα γράφει…) για τον λόγο αυτό λοιπόν θα γράψω τα τελείως βασικά: Cryprex, Slay it, dubstep, πειραματικό, παραδόξος έχει και μερικές εκατομμύρια θεάσεις… περίεργο κάποιοι το ψάχνουν!

Antiserum – Skullfucked

Νομίζω, ότι δεν χρειάζεται να γράψω και πολλά πράγματα, Skullfucked ό τίτλος από τον Antiserum και με τέτοιο τίτλο, νομίζω ο καθένας καταλαβαίνει περί τίνος πρόκειται: παλιό καλό, κλασικό, καταπιεστικό, σκοτεινό κομμάτι, που κινείται σε βασανιστικούς dubstep ρυθμούς, ιδανικό για νύχτες βαριάς κατάχρησης και μηδενιστικής απεύθυνσης… Repeat: βαριάς κατάχρησης και μηδενιστικής απεύθυνσης, βαριάς κατάχρησης και μηδενιστικής απεύθυνσης, βαριάς κατάχρησης και μηδενιστικής απεύθυνσης… 😉

Ephixa – Dubstep Killed Rock n' Roll

Εντάξει το παραδέχομαι, όλοι μπορεί να πέσουμε θύματα του marketing, σε αυτήν την περίπτωση, ό τίτλος μέτρησε θετικά (άσχετο, άλλα δείτε και αυτό)… Πάντως το Rock δεν φαίνεται να πεθαίνει, άλλα ούτε και να κακοπερνάει… Παρόλα αυτά το τραγούδι, ακούγεται ευχάριστα και ας θυμίζει μια dubstep παραλλαγή του  Children (ναι αυτό το παλιό κομμάτι του Robert Miles λέω), όλα αυτά βέβαια έως το 2:50 που ο Ephixa παίρνει φόρα και κολλάει το Rock and Roll, έστω και λίγο στον τοίχο

Burial – Rival Dealer

Κάτι οι τελευταίες βροχερές μέρες, κάτι όλη αυτή η περιρρέουσα ατμόσφαιρα μιζέριας, το συγκεκριμένο track έχει μπει στο repeat τόσες φορές που αποτελεί το μια ανάσα -αντίδοτο στην σαπίλα που μας απειλεί αλλά και το ιδανικότερο (για εμέ) soundtrack για βραδυνές μοναχικές περιπλανήσεις στον αστικό ιστό. Λίγο το σκοτεινό θορυβώδες περίβλημα της παραγωγής (μοιάζει σαν να ηχογραφήθηκε σε κάποια βρώμικη εγκαταλειμμένη αποθήκη), λίγο τα πολύπολιτισμικά samples, η house αισθητική, τα φωνητικά με την ανατολίτικη χροιά και το τρελαμένο μπάσο, διάολε ο Burial το προχώρησε πολύ, πάρα πολύ. Το τραγούδι δεν θα παίξει σε μπαρ – κλαμπ, είναι αλλεργικό στις μέρες με λιακάδα και στον συνωστισμό…

Θα μπορούσα να γράψω πολλά, όπως πχ ότι στην ουσία δεν είναι ένα αλλά τρία κομμάτια σε ένα concept εσωτερικής αναζήτησης σε σχέση με το περιβάλλον που ζούμε κτλ, αλλά δεν λέω τίποτα ξεχάστε ότι διαβάσατε, ακούστε το και περιπλανηθείτε

I’m gonna love you more than anyone
I’m gonna love you more than anyone

This is who I am