Κείμενο του 98fm/Ραδ. Ανατρ. Έκφρασης για την κατασταλτική μεθόδευση στον 105fm

sima2_0

Στις 28 Aπριλίου η Eθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), σε συνεργασία με τις πρυτανικές αρχές του πανεπιστημίου Αιγαίου, έριξε χωρίς προειδοποίηση την κεραία του αυτοοργανωμένου ραδιοσταθμού της Μυτιλήνης 105fm επιβάλλοντας τη φίμωση σε μία ακόμα κατειλλημένη ραδιοφωνική συχνότητα.

Ο 105fm εκπέμπει αδιαμεσολάβητα και αντιεραρχικά από το 2009 μέσα σε ενα ραδιοφωνικό τοπίο, το οποίο δεν διαφέρει ιδιαίτερα από αυτό της Αττικής: αποχαύνωση και καθεστωτική προπαγάνδα μέσα στον πόλεμο του κέρδους.

Ο ρόλος της ΕΕΤΤ μας είναι πλέον γνωστός καθώς αποτελεί το μακρύ χέρι του κράτους και των νταβατζήδων των μίντια από την αρχή της λειτουργίας της. Ο ρόλος της είναι να προστατεύει τα συμφέροντα των μεγαλομετόχων, των λακέδων της δημοσιογραφίας και φυσικά του κράτους. Προσπαθεί να διαχειριστεί ένα κοινωνικό αγαθό ‒ το φάσμα των συχνοτήτων, το οποίο δυστυχώς αποτελεί στην πλειονότητά του προνόμιο των ολίγων και έχει επιτυχώς αποκλείσει την κοινωνία από την πρόσβαση σε αυτό διαμεσολαβώντας παράλληλα σε ένα νταλαβέρι εκατομμυρίων ευρώ. Για αυτόν τον λόγο οποιαδήποτε φωνή αντίστασης, κάθε κατειλλημένη συχνότητα και κάθε αυτοδιαχειριζόμενος ραδιοφωνικός σταθμός πρέπει να εξουδετερώνεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, καθώς δεν συμβαδίζουν με το δόγμα του ολοκληρωτισμού που προστατεύει η ΕΕΤΤ και το ΕΣΡ.

Οι επιθέσεις του κράτους απέναντι στην κοινωνία δεν περιορίζονται στα εργασιακά ζητήματα, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τις εκκενώσεις καταλήψεων, αλλά επεκτείνονται, εδώ και καιρό, στα μέσα αντιπληροφόρησης. Δεν ξεχνάμε τις φασιστικές επιθέσεις στο radio revolt, την κατάσχεση των μηχανημάτων μας για την συχνότητα των 98fm στην ΑΣΟΕΕ, τη διακοπή παροχής ίντερνετ τόσο σε εμάς όσο και στο athens indymedia, αλλά και την εκκένωση της κατάληψης Παράρτημα στην Πάτρα όπου στεγαζόταν το Ράδιο Κατάληψη. Η επέμβαση της ΕΕΤΤ στο αντιεραρχικό ραδιόφωνο της Μυτιλήνης 105fm αποτελεί ακόμα μία κατασταλτική ενέργεια εναντίον των απελευθερομένων συχνοτήτων.

Η θέση μας παραμένει αμετακίνητη: με όπλο μας την αντιπληροφόρηση να σταθούμε εμπόδιο στα σχέδια του κράτους. Καταλαμβάνουμε τις συχνότητές μας και λειτουργούμε με οριζόντιες δομές χωρίς διευθυντές προγράμματος, χωρίς χορηγούς ή άδειες. Η ελεύθερη έκφραση δεν φιμώνεται, δεν καταστέλλεται.

Είναι η μελωδία της οργής που μας ενώνει!
Αλληλεγγύη στο αυτοοργανωμένο ραδιόφωνο της Μυτιλήνης 105fm

Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής ¨Εκφρασης 93,8fm

www.radio98fm.org

Εχθρός δεν είναι ο γείτονας!

Οι δολοφόνοι είναι πάντα οι ίδιοι! Οι σημαίες είναι διαφορετικές! Από τοίχο στην Κωνσταντινούπολη, σχετικά με τις δολοφονίες του Μπερκίν και του Αλέξη, από ένστολους ”τιμητές” της τάξης… #ACAB

BjB7oarIgAAgDLA.jpg large

Ο Λόγος των αποκλεισμένων

Του Γιώργου Κεραμιδιώτη

Ο Κώστας Μπαϊρακτάρης, Αναπληρωτής Καθηγητής Ψυχολογίας στο ΑΠΘ, παραχώρησε την παράδοση του μάθηματός του σε ομάδες αποκλεισμένων, όπως άτομα με ψυχιατρική εμπειρία, κρατουμένους των φυλακών Διαβατών (άνδρες και γυναίκες), ανάπηρους, άνεργους, πρώην τοξικομανείς και μετανάστες. Δηλαδή, οι ίδιοι οι αποκλεισμένοι μεταφέρουν τις εμπειρίες τους, τις σκέψεις τους και τα βιώματά τους στους φοιτητές. Στόχος αυτού του μαθήματος είναι να ανοιχτεί το πανεπιστήμιο στην κοινωνία. Υπάρχει και μια δεύτερη κίνηση — η δημιουργία ομάδων αλληλεγγύης των φοιτητών προς τις ομάδες των αποκλεισμένων. Το μάθημα αυτό γίνεται παγκοσμίως μόνο στο ΑΠΘ. Το ντοκιμαντέρ δεν κάνει τίποτε άλλο από το να παρακολουθήσει αυτές τις δύο κινήσεις.
Συμμετεχουν
ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ, ελληνες και γερμανοι
ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΦΟΙΤΗΤΡΙΕΣ τμηματος Ψυχολογιας Α.Π.Θ.
ΟΜΑΔΑ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ
ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑΣ
ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ (ανδρες και γυναίκες) ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΔΙΑΒΑΤΩΝ
ΤΟ ΚΕΛΙ ομάδα στήριξης των δικαιωμάτων των φυλακισμένων

Η πολιτική απολογία του J.Hammond

Αναδημοσίευση απο το resistra, τα έντονα γράμματα και λέξεις από Μ.C.

Ο Jeremy καταδικάστηκε τη Πέμπτη 15/11 σε δεκαετή φυλάκιση.

Ακολουθεί η πολιτική του απολογία:

   Καλημέρα. Σας ευχαριστώ για αυτήν την ευκαιρία. Το όνομά μου είναι Jeremy Hammond και είμαι εδώ για να καταδικαστώ για  δραστηριότητες hacking  που διεξήχθησαν κατά την διάρκεια της ενασχόλησής μου με τους Anonymous. Είμαι προφυλακισμένος στο MCC για τους τελευταίους 20 μήνες και είχα πολύ χρόνο για να σκεφτώ το πώς θα μπορούσα να εξηγήσω τη δράση μου.
   Πριν ξεκινήσω, θα ήθελα να χρησιμοποιήσω λίγο χρόνο για να τιμήσω τη δουλειά που έχουν κάνει οι άνθρωποι που με στήριξαν. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους δικηγόρους και όσους άλλους έχουν εργαστεί για την υπόθεσή μου: την Elizabeth Fink, τον Susan Kellman, τη Sarah Kunstler, την Emily Kunstler, την Margaret Kunstler και τον Grainne O’Neill. Επίσης Θέλω να ευχαριστήσω την εθνική ομάδα δικηγόρων (National Lawyers Guild), το Δίκτυο Υπεράσπισης και Αλληλεγγύης για τον Jeremy Hammond, τους Free Anons, το Δίκτυο Αλληλεγγύης Anonymous, τον Αναρχικό Μαύρο Σταυρό και όλους τους άλλους που με βοήθησαν γράφοντας υποστηρικτικές επιστολές, που μου έστειλαν γράμματα, που παρέστησαν στο δικαστηρίο  και αυτούς που διέδωσαν την υπόθεσή μου. Επίσης θέλω να στείλω ένα δημόσιο χαιρετισμό στους αδελφούς και τις αδελφές μου πίσω από τα κάγκελα αλλά και εκείνους που είναι ακόμα εκεί έξω και αγωνίζονται κατά της εξουσίας.
   Οι πράξεις πολιτικής ανυπακοής και άμεσης δράσης για τις οποίες καταδικάζομαι σήμερα συμβαδίζουν με τις αρχές της κοινότητας και της ισότητας που καθοδήγησαν τη ζωή μου. Έκανα χάκινγκ [σημ.μτφ: χρήση δεξιοτήτων για μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση σε δεδομένα] σε δεκάδες εταιρείες υψηλού προφίλ και κυβερνητικούς θεσμούς, κατανοώντας απόλυτα ότι αυτό που έκανα ήταν παράνομο και ότι οι δράσεις μου θα με προσγείωναν πίσω στην ομοσπονδιακή φυλακή. Αλλά ένιωθα ότι είχα την υποχρέωση να χρησιμοποιήσω τις ικανότητές μου για να εκθέσω και να αντιμετωπίσω την αδικία – και να φέρω την αλήθεια στο φως.
   Θα μπορούσα να πετύχω τους ίδιους στόχους με νόμιμα μέσα; Έχω δοκιμάσει τα πάντα, από την συλλογή υπογραφών έως και την ειρηνική διαμαρτυρία και διαπίστωσα ότι οι εξουσιαστές δε θέλουν η αλήθεια να αποκαλύπτεται.  Όταν μιλάμε για την αλήθεια στην εξουσία, στην καλύτερη περίπτωση αγνοούμαστε και στη χειρότερη μας καταστέλουν βίαια. Αντιμετωπίζουμε μια δομή εξουσίας που δεν σέβεται τους δικούς της κανόνες ελέγχων και ισορροπιών, πόσο μάλλον τα δικαιώματα των πολιτών ή και της διεθνούς κοινότητας.
   Η ένταξή μου στην πολιτική έγινε όταν ο Τζορτζ Μπους νόθεψε τις προεδρικές εγκλογές το 2000, έπειτα εκμεταλλέυτηκε το κύμα ρατσισμού και πατριωτισμού μετά τις 9/11 για να ξεκινήσει ένα ιμπεριαλιστικό πόλεμο χωρίς πρόκληση ενάντια στο Ιράκ και το Αφγχανιστάν. Βγήκα στους δρόμους διαμαρτυρόμενος, πιστεύοντας αφελώς ότι οι φωνές μας θα ακουστούν στην Ουάσινγκτον και ότι θα μπορούσαμε να σταματήσουμε τον πόλεμο. Αντί αυτού, στιγματηστίκαμε ως προδότες, μας χτυπήσαν και μας συνέλαβαν.
   Είχα συλληφθεί για διάφορες πράξεις πολιτικής ανυπακοής στους δρόμους του Σικάγο, όμως το 2005 ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποίησα τις γνώσεις μου στους υπολογιστές ενείδει πολιτικής διαμαρτυρίας παραβιάζοντας τον νόμο. Συνελήφθησα από το FBI για το χακάρισμα υπολογιστών μιας ακροδεξιάς, φιλοπολεμικής οργάνωσης με όνομα Protest Warrior, μια οργάνωση που πουλούσε ρατσιστικές μπλούζες στην ιστοσελίδα της και παρενοχλούσε οργανώσεις που ήταν κατά του πολέμου. Κατηγορήθηκα σύμφωνα με τον νόμο Απάτης και Κατάχρησης Υπολογιστών, και η “προκαλούμενη ζημία” στην υποθεσή μου αυθαίρετα υπολογίστηκε πολλαπλασιάζοντας τις 5000 πιστωτικές κάρτες της βάσης δεδομένων της Protest Warrior με $500, φτάνοντας τα $2.5 εκατομμύρια. Οι κατευθυντήριες γραμμές της καταδίκης μου υπολογίστηκαν βάση της ζημίας, έστω και αν ούτε μια πιστωτική κάρτα δεν χρησιμοποιήθηκε ή διαδόθηκε από εμένα ή κάποιον άλλο. Καταδικάστηκα σε 2 χρόνια φυλακή.
   Κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στην φυλακή είδα την άσχημη πραγματικότητα του πώς ένα σύστημα ποινικής δικαιοσύνης καταστρέφει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων που βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα. Η εμπειρία μου ισχυροποίησε την αντίθεσή μου στις κατασταλτικές μορφές εξουσίας και την ανάγκη να  ορθώνεις το ανάστημά σου για αυτά που πιστεύεις.
   Όταν αφέθηκα ελεύθερος, ήμουν διατεθειμένος να συνεχίσω τη ενασχόληση μου στους αγώνες για κοινωνική αλλαγή. Δεν ήθελα να πάω πίσω στην φυλακή, έτσι επικεντρώθηκα στην συμβατική κοινοτική οργάνωση. Με την πάροδο του χρόνου απογοητεύτηκα με τα όρια των ειρηνικών διαμαρτυριών, βλέποντάς τις ως ρεφορμιστικές και χωρίς αποτέλεσμα. Η κυβέρνηση Ομπάμα συνέχισε τους πολέμους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, η χρήση μη επανδρομένων κατασκοπευτικών αεροσκαφών αυξήθηκε , και απέτυχε να κλείσει το Γκουαντάναμο.
   Εκείνη την περίοδο είχα αρχίσει να παρακολουθώ τη δουλειά ομάδων όπως του Wikileaks και των Anonymous. Ήταν πολύ ενθαρρυντικό να βλέπουμε τις ιδέες του hactivism να αποδίδουν καρπούς. Ήμουν ιδιαίτερα συγκινημένος από την ηρωική δράση της Chelsea Manning, που αποκάλυψε τις αγριότητες που διαπράχθηκαν από τις Αμερικάνικες δυνάμεις στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν. Πήρε ένα τεράστιο προσωπικό ρίσκο διαρρέοντας αυτές τις πληροφορίες – πιστεύοντας ότι η κοινωνία είχε το δικαίωμα να γνωρίζει και ελπίζοντας ότι οι αποκαλύψεις της θα είναι ένα θετικό βήμα για να σταματήσουν αυτές οι κακοποιήσεις. Είναι αποκαρδιωτικό να μαθαίνεις για την απάνθρωπη μεταχείρισή της σε στρατιωτικές μονάδες απομόνωσης.
   Σκέφτηκα πολύ και σκληρά για την επιλογή αυτής της πορείας. Έπρεπε να ρωτήσω τον εαυτό μου, αν η Chelsea Manning έπεσε στον αβυσσαλέο εφιάλτη της φυλακής παλεύοντας για την αλήθεια, θα μπορούσα εγώ, έχοντας καλές προθέσεις, να κάνω λιγότερα, αν ήμουν ικανός; Σκέφτηκα ότι ο καλύτερος τρόπος να δείξω την αλληλεγγύη μου ήταν να συνεχίσω την δράση που εκθέτει και συγκρούεται με την διαφθορά.
   Μπήκα στους Anonymous πιστεύοντας στην αυτόνομη, αποκεντρωμένη άμεση δράση. Εκείνο τον καιρό οι Anonymous συμμετείχαν σε επιχειρήσεις για την στήριξη των εξεγέρσεων της Αραβικής Άνοιξης ενάντια στη λογοκρισία και για την υπεράσπιση του Wikileaks. Είχα αρκετά να προσφέρω, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών γνώσεων, και πως να αρθρώνονται καλύτερα ιδέες και οι στόχοι. Ήταν μια συναρπαστική εποχή – η γέννηση ενός ψηφιακού κινήματος, όπου οι ορισμοί του χακτιβισμού και τα όριά του ήταν υπό διαμόρφωση.
   Με ενδιέφερε ιδιαίτερα η δουλειά των χάκερς LulzSec που κατάφεραν να σπάνε τα συστήματα σημαντικών στόχων και αποκτούσαν όλο και περισσότερο πολιτικό χαρακτήρα. Εκείνη την περίοδο, άρχισα να μιλώ με τον Sabu, που ήταν πολύ ανοικτός να μιλά για τα hacks που υποτίθεται ότι έκανε, και ενθάρρυνε τους χάκερς να ενωθούν και να επιτεθούν σε μεγάλα κυβερνητικά και εταιρικά συστήματα υπό την αιγίδα των Anti Security. Όμως την πρώτη κιόλας περίοδο της συμμετοχής μου, οι υπόλοιποι LulzSec χάκερς συνελλήφθησαν, αφήνοντάς με μόνο μου να χακάρω συστήματα και να γράφω ανακοινώσεις. Έπειτα έμαθα ότι ο Sabu ήταν ο πρώτος συλληφθέντας και ότι καθόλη την περίοδο που του μιλούσα ήταν πληροφοριοδότης του FBI.
   Οι Anonymous είχαν εμπλακεί επίσης και στα πρώτα στάδια του Occupy Wall Street. Συμμετείχα συχνά στο δρόμο ως μέλος του Occupy Chicago και ήμουν πολύ ενθουσιασμένος που έβλεπα ένα παγκόσμιο μαζικό κίνημα ενάντια στις αδικίες του καπιταλισμού και του ρατσισμού. Μετά από μερικούς μήνες, οι “καταλήψεις” έφτασαν στο τέλος τους με κατασταλτικά μέτρα της αστυνομίας και μαζικές συλλήψεις των διαδηλωτών που εκδιώχθηκαν από τα δικά τους, δημόσια πάρκα. Η καταστολή των Anonymous και του κινήματος Occupy διαμόρφωσε τον χαρακτήρα του AntiSec για τους επόμενους μήνες – η πλειονότητα των επιθέσεων εναντίον της αστυνομίας, ήταν αντίποινα σε συλλήψεις των συντρόφων μας.
   Έθεσα  ως στόχο τα συστήματα υπηρεσιών επιβολής του νόμου, λόγω του ρατσισμού και της ανισότητας με την οποία επιβάλλεται το ποινικό δίκαιο. Στοχοποίησα τους κατασκευαστές και διανομείς στρατιωτικών και αστυνομικών εξοπλισμών που κερδοφορούν πουλώντας πολεμικό οπλισμό ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για να εξυπηρετηθούν τα γεωπολιτικά και  οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ στο εξωτερικό και για την καταστολή του λαού στο εσωτερικό της χώρας. Στοχοποίησα επιχειρήσεις ασφάλειας πληροφοριών γιατί εργάζονται μυστικά για την προστασία των κρατικών και εταιρικών συμφερόντων και παραπληροφορούν εις βάρος ατομικών δικαιωμάτων, υπομονεύοντας και απαξιώνοντας ακτιβιστές, δημοσιογράφους και άλλα άτομα που αναζητούν την αλήθεια.
    Δεν είχα ξανακούσει για την Stratfor, μέχρι που ο Sabu μου την γνωστοποίησε. Ο Sabu ενθάρρυνε τον κόσμο να επιτίθεται σε συστήματα και βοηθούσε να οργανώνονται και να διευκολύνονται οι επιθέσεις. Μου γνωστοποίησε κενά ασφαλείας  στόχων που μετέφεραν άλλοι χάκερ, έτσι ήταν για εμένα μια μεγάλη έκπληξη όταν έμαθα ότι ο Sabu εργαζόταν για το FBI όλον αυτόν τον καιρό.
   Στις 4 Δεκεμβρίου 2011, Ο Sabu προσεγγίστηκε από ένα χάκερ που είχε καταφέρει να μπει στη βάση δεδομένων των πιστωτικών καρτών της Stratfor. Ο Sabu, υπό το βλέμμα των κυβερνητικών προϊσταμένων του, κάλεσε τον χάκερ στο κλείστο chatroom της Antisec, όπου μας μετέφερε τους συνδέσμους για να κατεβάσουμε ολόκληρη τη βάση δεδομένων και το πρώτο ευάλωτο σημείο πρόσβασης στα συστήματα της Stratfor.
   Πέρασα αρκετό καιρό ερευνώντας την Stratfor και εξετάζοντας τις πληροφορίες που μας δόθηκαν και αποφάσισα ότι οι δραστηριότητές τους και οι πελάτες τους τούς καθιστούσαν άξιο στόχο. Το βρήκα αρκετά ειρωνικό ότι η πλούσια και ισχυρή πελατειακή βάση της Stratfor χρησιμοποιούσε τις πιστωτικές τους κάρτες για να κάνει δωρεές σε ανθρωπιστικές οργανώσεις, αλλά ο κύριος ρόλος της επίθεσης ήταν η προσπάθεια απόκτησης της βάσης δεδομένων των email της Stratfor όπου συνήθως βρίσκονται όλα τα βρώμικα μυστικά.
   Μου πήρε πάνω από μια βδομάδα να αποκτήσω επιπλέον πρόσβαση στα εσωτερικά συστήματα της Stratfor, αλλά τελικά κατάφερα να μπω στο σέρβερ με τα email. Το πλήθος των πληροφοριών ήταν τεράστιο και χρειαζόμασταν διάφορους σέρβερς δικούς μας για να μεταφέρουμε τα email. Ο Sabu, που ήταν μπλεγμένος σε κάθε σημείο της επιχείρησης, πρόσφερε ένα σέρβερ, ο οποίος ήταν του FBI και βρισκόταν υπό παρακολούθηση. Τις επόμενες βδομάδες, τα email μεταφέρθηκαν και οι πιστωτικές κάρτες χρησιμοποιήθηκαν για δωρεές, τα συστήματα της Stratfor διαλύθηκαν και υπέστησαν deface [σημ.μτφ.: “deface” είναι η αλλαγή της αρχικής σελίδας π.χ. αντί της συνηθισμένης αρχικής σελίδας, ο/η χρήστης/στρια βλέπει μηνύματα ή/και βίντεο]. Το γιατί το FBI μας έφερε σε επαφή με τον χάκερ που βρήκε το αρχικό κενό ασφαλείας και μας επέτρεψε να συνεχίσουμε παραμένει ακόμα μυστήριο.
   Ως αποτέλεσμα του χακαρίσματος της Stratfor, μερικοί από τους κινδύνους της ανεξέλεγκτης ιδιωτικής βιομηχανίας συλλογής πληροφοριών είναι πλέον γνωστοί. Έχει αποκαλυφθεί μέσω του WikiLeaks και άλλων δημοσιογράφων ανά τον κόσμο ότι η Stratfor συντηρούσε ένα παγκόσμιο δίκτυο πληροφοριοδοτών που τους χρησιμοποιούσαν για να συμμετάσχουν σε διεισδυτικές και ενδεχομένως παράνομες δραστηριότητες παρακολούθησης εκ μέρους μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών.
   Μετά την Stratfor, συνέχισα να σπάω συστήματα άλλων στόχων, χρησιμοποιώντας ένα ισχυρό “zero day exploit” [σημ.μτφ: εκμετάλλευση ευπαθειών ασφαλείας που δεν έχουν δημοσιοποιηθεί] που μου επέτρεπε να έχω διαχειριστικά δικαιώματα στα συστήματα που έτρεχαν το διάσημο λογισμικό Plesk για σέρβερ. Ο Sabu μου ζήτησε αρκετές φορές να του δώσω το exploit αλλά αρνήθηκα. Χωρίς να έχει ο ιδιος ανεξάρτητη πρόσβαση στο χακαρισμένο σύστημα, ο Sabu συνέχισε να μου δίνει λίστες με ευάλωτους στόχους. Απέκτησα πρόσβαση σε διάφορες ιστοσελίδες που μου παραχώρησε και ανέβαζα τις κλεμμένες ηλεκτρονικές διευθύνσεις και τις βάσεις δεδομένων στον σέρβερ του FBI και παρέδιδα κωδικούς και κενά ασφαλείας στον Sabu (κατά συνέπεια και στο FBI) που του επέτρεπαν να ελέγχει τους στόχους.
   Αυτές οι εισχωρήσεις, όλες προτεινόμενες από τον Sabu εν συνεργασία με το FBI, έχουν επηρεάσει χιλιάδες ιστοσελίδες και αποτελούνται κυρίως από ξένες κυβερνητικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου και αυτές της Βραζιλίας, Τουρκίας, Ιράν, XXXXXX, XXXXX, XXXXXXXX, XXXXXXX και XXXXXX  XXXXXXX. Για παράδειγμα, ο Sabu και εγώ προσφέραμε πρόσβαση σε πληροφορίες για χάκερς που εκ των υστέρων κατέστρεψαν και έκαναν deface[βλέπε σημείωση παραπάνω] σε αρκετές κρατικές σελίδες στην ΧΧΧΧΧ. Δεν ξέρω πως χρησιμοποιούσε άλλες πληροφορίες που του παρείχα, αλλά πιστεύω ότι η κυβερνητική συλλογή και χρήση αυτών των πληροφοριών πρέπει να ερευνηθεί.
   Η κυβέρνηση γιορτάζει την καταδίκη και τη φυλάκισή μου, ελπίζοντας ότι έτσι θα κλείσει την πόρτα σε όλες τις πτυχές αυτής της ιστορίας. Εγώ ανέλαβα την ευθύνη για τις ενέργειές μου, ομολογώντας την ενοχή μου, αλλά η κυβέρνηση πότε θα λογοδοτήσει για τα εγκλήματά της;
   Οι ΗΠΑ προβάλλουν υπερβολικά την απειλή των χάκερς ώστε να δικαιολογήσουν το βιομηχανικό σύμπλεγμα κυβερνοασφάλειας πολλών δισεκατομμυρίων, αλλά ταυτόχρονα είναι υπεύθυνες για τη δημιουργία των συνθηκών που επιθετικά διώκουν και υποτίθεται προσπαθούν να αποτρέψουν.   Η υποκρισία του “νόμου και της τάξης” και οι αδικίες που προκαλούνται από τον καπιταλισμό δεν μπορούν να διορθωθούν  με θεσμικές μεταρρυθμίσεις, αλλά με κοινωνική ανυπακοή και άμεση δράση. Ναι καταπάτησα το νόμο και πιστεύω ότι οι νόμοι μερικές φορές πρέπει να καταπατούνται ώστε να δημιουργούμε πρόσφορο έδαφος  για αλλαγές.
    Στα αθάνατα λόγια του Frederick Douglas, “Η εξουσία δεν παραχωρεί τίποτα χωρίς απαίτηση. Ποτέ δεν το έκανε και δεν θα το κάνει ποτέ. Απλά ανακαλύψτε τι δέχονται στωικά οι πολίτες και θα έχετε βρει το ακριβές μέγεθος της αδικίας και των λαθών που θα τους επιβληθούν, και αυτό θα συνεχίζεται μέχρι να βρουν αντίσταση είτε με διάλογο είτε με χτυπήματα, είτε και τα δυο. Τα όρια των τυράννων καθορίζονται από την αντοχή αυτών που καταπιέζονται.”
    Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μετανιώνω για τίποτα. Καταλαβαίνω ότι έχω  κυκλοφορήσει προσωπικές πληροφορίες αθώων που δεν είχαν καμία σχέση με  τις επιθέσεις σε θεσμούς που έθεσα ως στόχο. Απολογούμαι για την  κυκλοφορία πληροφοριών που ήταν επιβλαβής για άτομα άσχετα με τους  στόχους μου. Πιστέυω στο προσωπικό δικαίωμα  της προστασίας των προσωπικών δεδομένων  – από την κρατική παρακολούθηση, αλλά και από εμένα, και εκτιμώ την  ειρωνεία της δικής μου συμμετοχής στην καταπάτηση των δικαιωμάτων αυτών.  Είμαι αφοσιωμένος στο να δουλέψω για να γίνει αυτός ο κόσμος ένα καλύτερο μέρος για όλους εμάς. Συνεχίζω να πιστεύω στη σημασία του χακτιβισμού ως μια πράξη κοινωνικής ανυπακοής, αλλά είναι καιρός για εμένα να προχωρήσω σε άλλες μεθόδους αναζητώντας την αλλαγή. Ο καιρός που είμουν φυλακή έχει επηρεάσει την οικογένεια μου, τους φίλους μου και την κοινότητα. Γνωρίζω ότι με χρειάζονται σπίτι. Αναγνωρίζω ότι 7 χρόνια πριν στεκόμουν μπροστά σε έναν άλλο δικαστή, αντιμετωπίζοντας παρόμοιες κατηγορίες, αλλά αυτό δεν ελαφρύνει την ειλικρίνια των όσων είπα σήμερα.
    Χρειάστηκε πολύ ενέργεια για να γράψω αυτές τις γραμμές, να εξηγήσω την δράση μου, γνωρίζοντας ότι κάνοντας αυτό με ειλικρίνεια μπορεί να μου κοστίσει περισσότερα χρόνια της ζωής μου στην φυλακή. Γνωρίζω πολύ καλά ότι μπορεί να καταδικαστώ ακόμη και για 10 χρόνια, αλλά ελπίζω ότι αυτό δεν θα συμβεί, γιατί πιστεύω ότι υπάρχει τόσο πολύ δουλειά ακόμη για να γίνει.
Να είστε δυνατοί και να συνεχίσετε τον αγώνα

Αλληλεγγύη στο θέατρο “Εμπρός” (by any means necessary…)

empros

αναδημοσίευση από encounter Athens

ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΟ ΕΜΠΡΟΣ

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Το Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ στο κέντρο της Αθήνας δέχεται και πάλι επίθεση και είναι σε άμεσο κίνδυνο.

Στις 30 Οκτωβρίου 2013 δύο ηθοποιοί συλλαμβάνονται στο χώρο του θεάτρου ΕΜΠΡΟΣ την ώρα που κάνουν πρόβα. Παραπέμπονται σε δίκη με την αυτόφωρη διαδικασία με τις κατηγορίες της παραβίασης «σφραγίδων, διατάραξης οικιακής ειρήνης και κατ’ εξακολούθηση κατάληψης δημοσίου κτιρίου». Αυτή η αδιανόητη σύλληψη αποτελεί κορύφωση της επίθεσης της Πολιτείας σε ένα χώρο που τα δύο τελευταία χρόνια έχει αναδειχθεί σε πυρήνα εναλλακτικής πολιτιστικής και κοινωνικής δράσης για το κέντρο της Αθήνας και μάλιστα μέσα στην καρδιά της κρίσης.

Από το Νοέμβριο του 2011, το Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ, εγκαταλελειμμένο για πολλά χρόνια από την ελληνική πολιτεία, λειτουργεί ως καλλιτεχνικός αυτοδιαχειριζόμενος χώρος. Με πολιτιστική και κοινωνική δράση, σύνδεση με τους κατοίκους της γειτονιάς αλλά και με άλλους αυτοδιαχειριζόμενους χώρους, καθώς και με ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής και της διεθνούς καλλιτεχνικής και ακαδημαϊκής κοινότητας, λειτουργεί ως πυρήνας καλλιτεχνικής δημιουργίας και πειραματισμού, αλλά και κοινωνικής αλληλεγγύης και πολιτικού ακτιβισμού, αντίθετος σε κάθε λογική εμπορευματοποίησης και αποκλεισμού, ως κοινό αγαθό για τη γειτονιά και την πόλη.

Όλοι εμείς, όσοι μετέχουμε στην Ανοιχτή Συνέλευση του Ελεύθερου Αυτοδιαχειριζόμενου Θεάτρου «Εμπρός», καλούμε όλους όσους έχουν περάσει μέχρι σήμερα από το χώρο του ΕΜΠΡΟΣ, καλλιτέχνες, ακαδημαϊκούς, θεωρητικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς ακτιβιστές, αλλά και όσους θεωρούν σημαντική για την κοινωνία την ύπαρξη ελεύθερων, αυτοδιαχειριζόμενων καλλιτεχνικών και κοινωνικών χώρων να σταθούν δίπλα μας όχι μόνο στη δίκη των δύο ηθοποιών, που θα γίνει στις 14 Νοεμβρίου 2013, αλλά και στη συνολικότερη προσπάθειά μας να κρατήσουμε ζωντανό το ΕΜΠΡΟΣ. Να αντισταθούν μαζί μας ενάντια στον κρατικό αυταρχισμό και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, υπέρ της ελεύθερης καλλιτεχνικής δημιουργίας και της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Το ιστορικό κτίριο της Ρήγα Παλαμήδη 2, με την εμβληματική ταμπέλα «Εμπρός», χτίστηκε το 1933 και μέχρι το 1985 στέγασε το τυπογραφείο της ομώνυμης εφημερίδας. Το 1988 η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου το μίσθωσε στον ηθοποιό και σκηνοθέτη Τάσο Μπαντή κι εκεί στεγάστηκαν οι παραστάσεις της θεατρικής εταιρείας «Μορφές» και στη συνέχεια της Εταιρείας Θεάτρου «Εμπρός» μέχρι τον θάνατο του Τ. Μπαντή. Την περίοδο των «Μορφών», το θέατρο Εμπρός υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα αθηναϊκά θέατρα. Το 1989 το κτίριο ανακηρύχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Αυτό το κτίριο, που ρήμαζε εγκαταλελειμμένο, κατέλαβε και επανενεργοποίησε, το Νοέμβριο του 2011, η Κίνηση Μαβίλη, μια πρωτοβουλία καλλιτεχνών και θεωρητικών, η οποία πρότεινε αρχικά ένα δωδεκαήμερο πυκνό πρόγραμμα εκδηλώσεων φέρνοντας στο χώρο καλλιτέχνες, θεωρητικούς, σκηνοθέτες, ηθοποιούς, χορογράφους και χορευτές, αρχιτέκτονες και πλήθος θεατών. Η Κίνηση Μαβίλη συνέχισε να δραστηριοποιείται στο χώρο μετά την επανενεργοποίηση και παρήγαγε ένα πλούσιο πρόγραμμα πολιτιστικών εκδηλώσεων για έναν περίπου χρόνο. Σ’ αυτό το χρονικό διάστημα πάνω από 500 έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες, ακαδημαϊκοί, θεωρητικοί και ακτιβιστές, ενώ από την πρώτη μέρα η Κίνηση Μαβίλη συνεργάστηκε με την Κίνηση Κατοίκων Ψυρρή, και άλλες συλλογικότητες και ομάδες της πόλης. Όλες οι εκδηλώσεις είχαν ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Ένα χρόνο αργότερα η ΕΤΑΔ κάλεσε την Κίνηση Μαβίλη να εκκενώσει άμεσα το θέατρο ΕΜΠΡΟΣ ανακοινώνοντας πιθανή ενοικίαση του χώρου. Σε μια εποχή κρίσης, όπου το κράτος αποδεικνύεται ανίκανο ή μάλλον απρόθυμο να στηρίξει υλικά τον πολιτισμό και τη δημιουργία κοινωνικών δομών, η σωτηρία του ΕΜΠΡΟΣ ήταν ζωτικής σημασίας. Πάνω από 2000 υπογραφές στήριξης στο εγχείρημα του ΕΜΠΡΟΣ. Ταυτοχρόνως, πολλοί καλλιτέχνες, θεωρητικοί και ακτιβιστές θέλησαν να υπερασπιστούν πιο ενεργά το χώρο με αποτέλεσμα μια περαιτέρω διεύρυνση των συμμετεχόντων στην κατάληψη, η οποία τον τελευταίο χρόνο λειτουργεί με το όνομα «Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ» και όργανό της την Ανοιχτή της Συνέλευση.

Από το Νοέμβριο του 2012 το ΕΜΠΡΟΣ λειτουργεί ως ανοιχτός πολιτιστικός και κοινωνικός χώρος και φιλοξενεί παραστάσεις, εκθέσεις, προβολές, συζητήσεις και κοινωνικές δραστηριότητες, προσφέροντας στέγη σε νέες ομάδες που δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν τα υπέρογκα ενοίκια της αγοράς, αλλά και δημιουργώντας δικές του δράσεις. Ο τρόπος λειτουργίας του βρίσκεται υπό διαρκή επεξεργασία προκειμένου να επιτελεί με όλο και καλύτερο τρόπο τον πολιτιστικό και κοινωνικό του ρόλο ως ένα κοινό αγαθό στην καρδιά της Αθήνας. Παράλληλα έχει δικτυωθεί και έχει εγκαινιάσει σχέσεις με άλλους αντίστοιχους χώρους, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, και χαίρει της υποστήριξης όχι μόνο καταλήψεων και κοινωνικών χώρων, αλλά και πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων για τις τέχνες από όλη την Ευρώπη.

Τον Σεπτέμβριο του 2013 το ΕΜΠΡΟΣ σφραγίστηκε για μια ακόμα φορά, αυτή τη φορά κατόπιν αιτήματος του ΤΑΙΠΕΔ, στο οποίο φαίνεται ότι έχει μεταγραφεί ο χώρος, αν και το ΦΕΚ της παραχώρησης στο ΤΑΙΠΕΔ είναι αρκετά προβληματικό, στο βαθμό που δεν αναφέρεται το κτίριο με τη σωστή του διεύθυνση, ενώ και το ζήτημα της μεταγραφής του από το υποθηκοφυλακείο φαίνεται ότι έχει τεχνικές δυσκολίες. Ο χώρος ξανάνοιξε λίγες μέρες αργότερα, και στις 30 Οκτωβρίου 2013, σε μια κορύφωση αυτής της επίθεσης, δύο ηθοποιοί συλλαμβάνονται μέσα στο χώρο του θεάτρου και παραπέμπονται σε δίκη με τις κατηγορίες «παραβίαση σφραγίδων, διατάραξη οικιακής ειρήνης και κατ’ εξακολούθηση κατάληψη δημόσιου χώρου».

Ήδη δηλώσεις υποστήριξης στο ΕΜΠΡΟΣ έχουν γίνει από πολλούς φορείς και άτομα από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Η υποστήριξή σας είναι ζωτικής σημασίας για τη συνέχιση του εγχειρήματος του ΕΜΠΡΟΣ αλλά και για τους δύο συλληφθέντες ηθοποιούς, που δικάζονται στις 14 Νοεμβρίου 2013.

Σε πείσμα της αυταρχικής, κατασταλτικής πολιτικής της κυβέρνησης, που προσπαθεί σε κάθε περίπτωση να επιβάλει το σύνθημα «τάξη και ασφάλεια» με τη βοήθεια της αστυνομίας και των ΜΑΤ, σε πείσμα της προσπάθειας να ξεπουληθούν τα πάντα σε μια χώρα που ασφυκτιά από την κρίση, το ΕΜΠΡΟΣ παραμένει ανοιχτό και σας καλεί να συμμετέχετε όλοι στις δράσεις του.

Υπογράψτε το αίτημα, δηλώνοντας το ονοματεπώνυμο, το e-mail και την ιδιότητά σας (στο σχόλιο) εδώ:

http://www.gopetition.com/petitions/support-embros-society-and-culture-under-threat-in-greece.html

Αλληλεγγύη στον σύντροφο Θ. Σίψα διωκόμενο για το τραγικό γεγονός στην τράπεζα Μαρφιν

solidarity

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΘΟΔΩΡΗ ΣΙΨΑ,

ΔΙΩΚΟΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΜΑΡΦΙΝ ΤΗΝ 5η ΜΑΗ 2010

H ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

Στις 5/5/2010, ημέρα ψήφισης του πρώτου μνημονίου και αμέσως μετά την προσφυγή της χώρας στην τρόικα και την ανακοίνωση των πρώτων «μέτρων», κηρύσσεται γενική απεργία και σχεδόν μισό εκατομμύριο κόσμου διαδηλώνει στους δρόμους, με άγριες διαθέσεις προσπαθώντας να προσεγγίσει τη βουλή. Η μαχητικότητα του κόσμου είναι τέτοια που διαφαίνεται η πιθανότητα το πλήθος να εισβάλλει ακόμα και μέσα στο κοινοβούλιο. Ξεσπούν συγκρούσεις ανάμεσα στους διαδηλωτές και τις δυνάμεις καταστολής με τις δεύτερες να φαίνονται ανήμπορες να ανακόψουν την ορμή του κόσμου. Λίγες ώρες αργότερα διαδίδεται η είδηση ότι στην τράπεζα της Μαρφίν στην οδό Σταδίου, 3 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους λόγω πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε στο σημείο. Με την επιβεβαίωση του συμβάντος ο κόσμος παγώνει και η οργή μετατρέπεται σε απογοήτευση και θλίψη σημαίνοντας  και το τέλος αυτής της πολλά υποσχόμενης διαδήλωσης.

Στις 29/4/2011, επετειακά της 5ης Μάη, προσάγονται με χολιγουντιανό τρόπο 4 άτομα εκ των οποίων τρεις σύντροφοι και καλούνται να καταθέσουν ως ύποπτοι για τον εμπρησμό της τράπεζας Μαρφίν, ενώ γίνονται έλεγχοι στα σπίτια τους από όπου κατάσχονται ρούχα και προσωπικά αντικείμενα. Και ενώ από την πρώτη στιγμή τα μ.μ.ε. μιλούν για συλλήψεις και στοχοποιούν τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο, τα «στοιχεία» που διαθέτει στα χέρια της η ελληνική αστυνομία είναι ένα ανυπόγραφο και ασύντακτο σημείωμα που αναφέρει όλα τα προσωπικά στοιχεία των προσαχθέντων (ονόματα, τηλέφωνα, πινακίδες οχημάτων, διευθύνσεις κατοικιών), κατονομάζοντάς τους ως τους υπεύθυνους του εμπρησμού της τράπεζας και κατά συνέπεια του θανάτου των τριών εργαζομένων και της απόπειρας ανθρωποκτονίας των υπολοίπων που βρίσκονταν εκεί. Το άλλο υποτιθέμενο στοιχείο είναι κάποιες φωτογραφίες από κάμερες, οι οποίες όμως δεν εμφανίζουν κάποιον από τους προσαχθέντες να έχει σχέση με τον εμπρησμό της τράπεζας. Μετά την κατάθεσή τους αφήνονται ελεύθεροι και τα «στοιχεία» μαζί με τις καταθέσεις στέλνονται στον εισαγγελέα, ο οποίος όμως δεν μπορεί να τεκμηριώσει καμία κατηγορία και επιστρέφει το φάκελο πίσω στην αστυνομία και η όλη υπόθεση φαίνεται να οδεύει προς το αρχείο.

Στις 5/5/2013 και πάλι επετειακά και χωρίς να έχει προκύψει κανένα στοιχείο, ο ανακριτής αποφασίζει να αποδώσει κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα στο σύντροφο Θοδωρή Σίψα για την υπόθεση της τράπεζας Μαρφίν και σε ένα ακόμα άτομο από τους 4 για την υπόθεση του βιβλιοπωλείου Ιανός. Για τους  άλλους δύο συντρόφους δεν προχωράει καμία διωκτική διαδικασία. Στην απολογία του, τον Μάιο του 2013, ο σύντροφος καταθέτει αυτό που δηλώνει από την αρχή: «Από τη δικογραφία αποδεικνύεται περίτρανα, μέσα από καταθέσεις μαρτύρων, φωτογραφικό υλικό και βίντεο από κάμερες, ότι δεν έχω ουδεμία σχέση με καμία επίθεση σε κανένα χρονικό σημείο εκείνης της μέρας στο κέντρο της Αθήνας.» Αφού περάσει από τον ανακριτή, αφήνεται ελεύθερος με περιοριστικούς όρους (χαρακτηριστικός όρος η απαγόρευση συμμετοχής του σε μελλοντικές διαδηλώσεις). Στις 9 Δεκεμβρίου, ημερομηνία εκδίκασης της υπόθεσής του, ο σύντροφος Θοδωρής Σίψας θα κληθεί να αποδείξει ότι δεν είναι ούτε σούπερμαν ούτε ελέφαντας.

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2013 δολοφονείται στο Κερατσίνι ο Παύλος Φύσσας από τον Γ. Ρουπακιά και άλλους χρυσαυγίτες με την παρουσία αστυνομικών ΔΙΑΣ. Ο Ρουπακιάς συλλαμβάνεται αφού υπάρχουν πολλές μαρτυρίες που δεν μπορούν να αποσιωπηθούν. Αφού λοιπόν το κράτος δε μπορεί να αποκρύψει αυτή τη δολοφονία, όπως έχει κάνει με τόσες άλλες, επιδιώκει να την εκμεταλλευτεί, φορώντας αντιφασιστικό προσωπείο. Το επικοινωνιακό παιχνίδι αρχίζει με τις συλλήψεις των ενίοτε συνεργατών του, δηλαδή με τα στελέχη της Χρυσής Αυγής και σε  πλήρη σύμπνοια με τα μ.μ.ε. φέρνουν ξανά στην επικαιρότητα την θεωρία των δύο άκρων. Και ενώ η ατζέντα του κράτους ήταν και είναι η ίδια φασιστική ατζέντα που προωθούν παρέα με τη Χ.Α. (εργασιακός μεσαίωνας, στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και περιθωριοποιημένων κοινωνικών ομάδων, διαπόμπευση οροθετικών γυναικών, μηδενική ανοχή απέναντι σε κάθε εστία αντίστασης), πάντα με την πλήρη στήριξη των μ.μ.ε., τώρα αποζητούν όλοι να ξεπλυθούν στην αντιφασιστική κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Όλοι αυτοί λοιπόν, που άνοιξαν τις αγκάλες τους και προώθησαν τη φασιστική ιδεολογία τώρα βαφτίζονται αντιφασίστες. Από το MEGA του Μπόμπολα, κυρίου μετόχου της ΕΛΛΑΣ GOLD που με τη βία προσπαθεί να επιβάλει την εξόρυξη χρυσού στη Χαλκιδική, βαφτίζοντας τους κατοίκους που αγωνίζονται τρομοκράτες, μέχρι το Πρώτο Θέμα του Αναστασιάδη (συνεργάτη του Ρέστη και του Πάλλη) που διαφήμιζε και προωθούσε το «κοινωνικό έργο» της Χ.Α. Όλοι αυτοί δήθεν αποτροπιασμένοι από τη φασιστική δολοφονία και δήθεν ξαφνιασμένοι από τη δράση των φασιστικών ταγμάτων εφόδου, τώρα επιδιώκουν να παίξουν το ρόλο του μοναδικού εγγυητή της κοινωνικής ομαλότητας σκοπεύοντας στη διατήρηση και ενίσχυση της εξουσίας τους, ταυτίζοντας τη «βία των άκρων».

Ελάχιστες μέρες μετά τη δολοφονία του Φύσσα οι εξουσιαστές ανασύρουν και πάλι την υπόθεση του εμπρησμού της τράπεζας της Μαρφίν σε μια προσπάθεια εξίσωσης των δύο γεγονότων. Στο πρόσωπο του συντρόφου Θοδωρή και κατά συνέπεια στο πρόσωπο του κάθε αναρχικού/ αντιεξουσιαστή βρίσκεται το άλλο άκρο της βίας που πρέπει κι αυτό να παταχθεί. Δίχως ίχνος σεβασμού, ούτε στη μνήμη των νεκρών, ούτε στο πένθος των συγγενών τους, πλασάρουν μια εξόφθαλμη κρατική σκευωρία και ξεκινούν ένα ακόμα μηντιακό κυνήγι μαγισσών. Δεν είναι τυχαίο το δημοσίευμα της φυλλάδας του Χατζηνικολάου Real News, στο οποίο δημοσιοποιούνται τα προσωπικά στοιχεία του συντρόφου μέσω του παραπεμπτικού βουλεύματος του εισαγγελέα, παρουσιάζοντάς τον ως εκ των προτέρων ένοχο πριν καλά καλά οριστεί η δίκη, δημιουργώντας έτσι κλίμα εναντίον του.

Εμείς από την πλευρά μας ως αναρχικοί/αντιεξουσιαστές δεν θα καταδικάσουμε τη βία από όπου κι αν προέρχεται. Γιατί δεν αποδεχόμαστε κανένα συμψηφισμό ανάμεσα στην κοινωνική, ταξική αντιβία με τη βία της αστυνομίας, τη βία των αφεντικών στους χώρους εργασίας, τη βία των φασιστών ενάντια στους μετανάστες και όσους δεν ταιριάζουν στο «άριο» όραμά τους. Δεν αποδεχόμαστε την εξίσωση της βίας των από πάνω με αυτή των καταπιεσμένων. Στην έκφραση της κοινωνικής αντιβίας στο δρόμο είναι αυτονόητα αρχή μας ότι αυτή στρέφεται ενάντια στο κράτος και τον καπιταλισμό. Η λογική της αδιάκριτης απαξίωσης της ανθρώπινης ζωής είναι ξένη προς εμάς. Ποτέ δεν οικειοποιηθήκαμε τους όρους της «παράπλευρης  απώλειας» ή της «κακιάς στιγμής» ως αναρχικοί. Αυτά είναι τα άλλοθι του κράτους και των αφεντικών προκειμένου να δικαιολογήσουν τις δολοφονίες των μηχανισμών καταστολής, των δολοφονιών στα εργασιακά κάτεργα και τις φασιστικές επιθέσεις. Αυτός είναι ο σάπιος κόσμος της εκμετάλλευσης και της βαρβαρότητας, που προσπαθούμε να καταστρέψουμε και πάνω στα συντρίμμια του να δημιουρ-γήσουμε έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Δεν περιμένουμε το πόρισμα κανενός αστικού δικαστηρίου για να μας πείσει ότι ο σύντροφός μας είναι αθώος. Αν ψάχνουν για ανθρωποκτόνους ας κοιταχτούν στον καθρέφτη.

Εμείς οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες του Θοδωρή θα παραμείνουμε αλληλέγγυοι δίπλα του ως το τέλος αυτής της δίωξης, ώσπου να καταρρεύσει και αυτή η σκευωρία. Δηλώνουμε προς κάθε κατεύθυνση πως δεν θα γίνουμε αποδιοπομπαίοι τράγοι στο θέατρο του παραλόγου όσων συνειδητά τσαλαπατούν ανθρώπους και αγώνες.

Συνέλευση Αλληλεγγύης για τον σύντροφο Θοδωρή Σίψα

40 χρόνια Παράρτημα

Ένα video, μια σύντομη αναδρομή σε 40 χρόνια ιστορίας κοινωνικών και ταξικών αγώνων.
Μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία της Κατάληψης του Παραρτήματος (Πάτρα).

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΜΕ ΚΟΝΤΡΑ,
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΜΩΣ ΜΟΝΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΕΦΤΟΥΜΕ!

Αλληλεγγύη στις Καταλήψεις και τους Αυτοοργανωμένους χώρους

 

το video αναρτήθηκε από την ομάδα Δυσήνιος Ίππος

Rebel Diaz – Chicago Teacher

Με αφορμή την εξελισσόμενη απεργία των εκπαιδευτικών στον ελλαδικό χώρο, θυμηθήκαμε έναν άλλο αγώνα παρόμοιο, που διαδραματίστικε πέρυσι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, συγκεκριμένα στο Σικάγο των Η.Π.Α. περίπου 30.000 δάσκαλοι – καθηγητές συμμετείχαν στην πρώτη μετά από 25 χρόνια! παρακαλώ απεργία, ενάντια στην υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας (ότι και αν σημαίνει αυτό).

Ο αγώνας των δασκάλων του Σικάγο λοιδoρίθηκε τόσο από το Δημοκρατικό, όσο και από το Ρεπουμπλικάνικο κόμμα, όμως βρήκε μεγάλη ανταπόκριση από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα και έκανε μεγάλη αίσθηση σε ολόκληρες τις ΗΠΑ.

Σήμερα θα ακούσουμε τους Rebel Diaz να ραπάρουν για αυτόν τον αγώνα (περισσότερα εδώ και εδώ) στο κομμάτι με τον χαρακτηριστικό τίτλο Chicago Teacher.

 

Βίντεο αλληλεγγύης στην κατάληψη Αντιβίωση (Γιάννενα)

Βίντεο που προβληθηκε κατα την διάρκεια της κατάληψης του καναλιου itv στις 09/09/13 απο αλληλέγγυους σην κατάληψη αντιβίωση που εκκενώθηκε στις 29/08/13 απο τα τάγματα εφόδου της Δημι(ο)κρατίας.

Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης – 98fm για τα γεγονότα της Πάτρας

ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ

 

  Ξημερώματα 5ης Αυγούστου, Πάτρα, οι πραιτωριανοί του καθεστώτος  πραγματοποιούν κατασταλτική επιχείρηση εναντίον του Μαραγκοπούλειου, της Κατάληψης Παραρτήματος και του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού ΤΕΙ, με συνέπεια την σύλληψη 5 συντρόφων-αγωνιστών και το «σφράγισμα» των συγκεκριμένων χώρων.

 

Η επιλογή του χώρου και του χρόνου καθόλου τυχαία: Εδώ και καιρό στην Πάτρα διεξάγεται κυριολεκτικά μια μάχη ανάμεσα τους συντρόφους/ισσες και όσους αντιστεκόμενους από την μια και τις δυνάμεις της κυριαρχίας και της υποταγής στα κελεύσματά της από την άλλη. Δεν είναι μόνο η αποτελεσματική απάντηση που δίνεται στα «ανοίγματα» της Χρυσής Αυγής στην τοπική κοινωνία εμποδίζοντας έτσι τις προσπάθειες του καθεστώτος να επιβάλλει τον ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία και τον κοινωνικό κανιβαλισμό ως κυρίαρχες συνθήκες για τους εξαθλιωμένους. Ούτε φυσικά μόνο οι ρωγμές που προκαλούσαν η επίμονη στάση και οι συνεχείς κοινωνικές δράσεις των συγκεκριμένων χώρων απέναντι στην εικόνα της Τάξης και της Ασφάλειας που επιδιώκει να δώσει ο μιντιακός συρφετός προς τέρψη των φιλήσυχων πολιτών και των υποψήφιων επενδυτών. Είναι το ζωντανό παράδειγμα αντίστασης και δημιουργίας που αποτελούν οι συγκεκριμένοι χώροι, οι οποίοι συνιστούν ταυτόχρονα σκοπό και μέσο της προσπάθειας για την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση από κάθε έκφανση της κυριαρχίας. Αυτό είναι που αποτελεί την πραγματική απειλή για τα σχέδια του καθεστώτος, άρα στόχο για τις επιχειρήσεις των κάθε λογής πραιτωριανών του.

 

Το πλήθος των δραστηριοτήτων που φιλοξενούσαν οι συγκεκριμένοι χώροι, η ελεύθερη πρόσβαση, η αυτοοργάνωση, η  αντιεμπορευματική, μη ιεραρχική, συλλογική διάσταση της λειτουργίας τους και κυρίως οι ίδιοι οι τόποι ως χώροι ζύμωσης, ελεύθερης έκφρασης, δημιουργίας και πολιτικού στοχασμού είναι αυτά που θέλησε να καταστείλει το καθεστώς. Διότι γνωρίζει πολύ καλά ότι τέτοιες συνθήκες είναι ικανές να αποτελέσουν αφετηρία για δράσεις στο ευρύτερο κοινωνικό τοπίο της περιοχής, ενάντια στην λογική της υποδούλωσης και του συμβιβασμού προς τα κελεύσματα της κυριαρχίας.

 

Η επιλογή του τσακίσματος μισθών, συντάξεων και δικαιωμάτων, η ανεργία, οι κατασχέσεις, το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, η περιβαλλοντική καταστροφή, η εμπορευματοποίηση των πάντων και η διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας είναι συνειδητή πολιτική εκ μέρους ενός καθεστώτος που στην προσπάθεια του για επιβίωση σκορπά τον ατομικό και συλλογικό όλεθρο. Για αυτό και πριν από κάθε νέα ένταση της επίθεσης ενάντια στην κοινωνία προετοιμάζει το έδαφος χτυπώντας προληπτικά και παραδειγματικά εκείνους που αντιστέκονται. Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η καταστολή εκ μέρους του καθεστώτος σχετίζεται άμεσα με την οξύτητα των πολιτικών επιλογών του. Η επιστράτευση και η συκοφαντία για παράδειγμα κατά των εκπαιδευτικών συνοδεύονται από τις χιλιάδες απολύσεις και το κλείσιμο σχολείων (πού πήγε άραγε η περίφημη ψυχολογία των «δοκιμαζόμενων μαθητών»). Το κλείσιμο της ΕΡΤ, οι απολύσεις των εργαζομένων και η βίαιη ρήξη του σήματος συνοδεύονται από το χάρισμα όλου του πακέτου χρήσης των ραδιοτηλεοπτικών ψηφιακών συχνοτήτων στην Digea  των καναλαρχών. Η ραγδαία πτώση στα εισοδήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας των κατοίκων αυτής της χώρας ως αποτέλεσμα των περικοπών και η αδυναμία πληρωμής φόρων και δανείων, συνοδεύονται από απελευθέρωση των κατασχέσεων, τη λήψη αναγκαστικών μέτρων είσπραξης και την φυλάκιση των «ενόχων», την ίδια ώρα που τα μέλη της ελίτ φωτογραφίζονται προκλητικά πάνω στα αιματοβαμμένα σκάφη τους και κάνοντας μπάνιο στις πολυτελείς βίλες με τις πισίνες που έχουν χτιστεί πάνω στα καμμένα δάση ή τις καταπατημένες ακρογιαλιές.

 

Η ορατή επιδείνωση της κατάστασης στη χώρα και το ενδεχόμενο αδιέξοδο-στόχος των εφαρμοζόμενων πολιτικών προφανώς θα έχει πάλι τα συνήθη θύματα τα οποία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξυπνήσουν: ο στόχος είναι η απογοήτευση, η απομόνωση, η παραίτηση, ο ατομισμός, «οι εθνικές λύσεις» και η επακόλουθη υποταγή.  Η συνταγή δοκιμασμένη: μιντιακή παραπληροφόρηση και συκοφαντία σε συνδυασμό με τη χρήση ωμής βίας και τρομοκρατίας. Οποιοσδήποτε αντιστέκεται απονομιμοποιείται, όποιος φωνάζει φιμώνεται, όποιος δρα καταστέλλεται, όποιος στοχάζεται απομονώνεται-γελοιοποιείται.

 

Οι καταλήψεις, οι αυτοοργανωμένοι χώροι και τα εγχειρήματα αποτελούν προπύργια του αγώνα για ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ελευθερία, ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη. Απέναντι στην κοινωνική εξαθλίωση προτάσσουν τον δρόμο της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας και της αυτοοργάνωσης, δίχως εξουσιαστικούς μηχανισμούς και λοιπές ιεραρχήσεις. Τολμώντας αυτό που κάποιοι λοιδορούν ως ουτοπία, χαράζουν νέους δρόμους αντίστασης και αγώνα, βαδίζοντας πάνω στα συντρίμμια της αντιπροσώπευσης, της καθοδήγησης και των πάσης φύσεως αυθεντιών. Για μας δεν τίθεται καν το δίλημμα, έχουμε πάρει ήδη θέση απέναντι στο καθεστώς και τα τσιράκια του και δίπλα στους κοινωνικούς αγωνιστές.

 

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΟΛΕΘΡΟ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΤΗ ΦΛΟΓΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ

 

ΡΑΔΙΟΖΩΝΕΣ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ 98FM