Εχθρός δεν είναι ο γείτονας!

Οι δολοφόνοι είναι πάντα οι ίδιοι! Οι σημαίες είναι διαφορετικές! Από τοίχο στην Κωνσταντινούπολη, σχετικά με τις δολοφονίες του Μπερκίν και του Αλέξη, από ένστολους ”τιμητές” της τάξης… #ACAB

BjB7oarIgAAgDLA.jpg large

Πόσο κοστίζει η ανθρώπινη ζωή σήμερα;

1 ευρώ και 40 λεπτά…

Αναδημοσίευση από το μπλογκ του Σινιάλο

Όλα ξεκίνησαν κατά τις 23:00.

Σύμφωνα με το eurospy.gr ένας 19χρονος επιβιβάστηκε στο τρόλεϊ από τη στάση του Αγίου Αντωνίου με κατεύθυνση προς Ανθούπολη. Μία στάση αργότερα μπαίνει στο τρόλεϊ ένας ελεγκτής και μέσα σε λίγα λεπτά κατευθύνεται προς τον νεαρό και του ζητά το εισιτήριο.

Όπως ανέφεραν στον ρεπόρτερ μας αυτόπτες μάρτυρες, ο νεαρός είπε ότι του έπεσε. Ο ελεγκτής άρχισε επιτακτικά να ζητά το εισιτήριό του. Τότε ο νεαρός ισχυρίστηκε ότι δεν το είχε. Η κουβέντα φούντωνε μιας και ο ελεγκτής ζητούσε με επιτακτικό ύφος το εισιτήριο από τον νεαρό λέγοντάς του ότι θα του πληρώσει πρόστιμο, όπως αναφέρουν οι αυτόπτες μάρτυρες. Λίγα λεπτά μετά λέει στον 19χρονο «Ή μου δίνεις την ταυτότητα σου ή σε πάω στο τμήμα τώρα». Ο νεαρός απαντά πως δεν την έχει μαζί του. Και συνεχίζει λέγοντας «είμαι άνεργος, αλήθεια σου λέω. Και οι γονείς μου δεν έχουν δουλειά. Είμαστε σε τραγική κατάσταση».

Σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα κάποιων εκ των επιβατών του τρόλεϊ, ελεγκτής και νεαρός άρχισαν να λογοφέρουν. Τότε επενέβη λεκτικά και ο οδηγός όπως μας είπαν αυτόπτες μάρτυρες. Η κατάσταση ξέφυγε. Οι 2 άνδρες ήρθαν στα χέρια. Ο ελεγκτής έσκισε την φανέλα που φορούσε ο 19χρονος. Οι επιβάτες άρχισαν να ωρύονται για την αντίδραση του ελεγκτή και του οδηγού. «Αφήστε το παιδί ρε. Είναι 19χρονών που να πάρει. Να σας δώσουμε εμείς το ένα ευρώ» ήταν μερικές από τις φράσεις που ειπώθηκαν. Ξαφνικά ο μεγαλόσωμος νεαρός απωθεί έναν εκ των δύο και πηδά από το τρόλεϊ που βρισκόταν εν κινήσει. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο των εργαζομένων τρόλεϊ κύριο Νικολακόπουλο πάτησε το κόκκινο κουμπί ασφαλείας και άνοιξε την πόρτα.

Ο νεαρός πέφτει με το πρόσωπο στην άσφαλτο. «Ποτάμι» από αίμα καλύπτει το σημείο. Όλοι παγώνουν στη θέα του νεαρού που κείτεται στην άσφαλτο. Οι επιβάτες σπεύδουν να τον βοηθήσουν. Το παιδί δεν έχει σφυγμούς. Πέφτει σε κώμα. Αμέσως έντρομοι όσοι είδαν το γεγονός καλούν το 166.

Ο 19χρονος μεταφέρεται στο νοσοκομείο και τότε τα πνεύματα ανάβουν. Εν τω μεταξύ στο σημείο έχουν καταφθάσει 5 περιπολικά. Η «μάχη» φουντώνει. Επιβάτες και περαστικοί βρίζουν τον ελεγκτή ενώ ένας από τους επιβαίνοντες έρχεται στα χέρια μαζί του. Οι αστυνομικοί προσπαθούν να χωρίσουν τους δύο άνδρες. Μάταια όμως.

Το πλήθος είναι οργισμένο. Προσπαθούν με κάθε τρόπο να χτυπήσουν τον ελεγκτή. Μία κοπέλα, που κάθεται στο πεζοδρόμιο σε κατάσταση «αμόκ» μη μπορώντας να πιστέψει τι συνέβη λίγα λεπτά πριν, σηκώνεται και εκσφενδονίζει ένα μπουκάλι νερό προς τον ελεγκτή λέγοντάς του «Σε ακούω τόση ώρα πάνω από το κεφάλι μου. Πήρες τη ζωή του παιδιού το καταλαβαίνεις;» Αμέσως τα αίματα ανάβουν και πάλι. Ο ελεγκτής ζητά να πάει αυτόφωρο η κοπέλα. 

Aυτός ο ελεγκτής που, όπως αποτυπώνεται στο βίντεο, όχι μόνο δεν αισθάνεται τίποτα δίπλα στο ματωμένο σώμα του 18χρονου αλλά ακάθεκτος απειλεί θεούς και δαίνομες είναι ένα πιστοποιημένο ανθρωποειδές. Η ίδια η εκ των υστέρων συμπεριφορά αμέσως μετά το κατόρθωμά του… επιβεβαιώνει και την πρότερή του μέσα στο λεωφορείο. Ένα είναι σίγουρο ότι θα επικαλεστεί: ΟΤΙ ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ. Και ένα φυσικό επακόλουθο: ότι είναι σχεδόν απίθανο να καταδικαστεί. Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι όλοι οι ναζί που έφτασαν στα μεταπολεμικά δικαστήρια για τα δικά τους «κατορθώματα» ισχυρίστηκαν ΟΤΙ ΕΚΤΕΛΟΥΣΑΝ ΕΝΤΟΛΕΣ. Πόση ομοιότητα; Και μπορεί βέβαια να γίνει άμεσα αντιληπτό ότι οι καραφλοί -από μέσα κι από έξω- φασίστες του κοινοβουλίου αποτελούν την κορυφή ενός παγόβουνου που αναισθητοποιεί την κοινωνία ως καθημερινή κοινοτυπία: ο φασισμός του «κάνω τη δουλειά μου». Η μαγική φράση που σημαίνει αποποίηση των ευθυνών τόσο για την ποιότητα όσο και για τα αποτελέσματα της κάθε «δουλειάς» που έχει να κάνει ιδιαίτερα με τον κοινωνικό έλεγχο, την «δημόσια τάξη και την ασφάλεια»….

Αλληλεγγύη στους 6 συλληφθέντες των Προπυλαίων (υπόθεση γιγαντοπανό)

Αναδημοσίευση από http://is.gd/BGERms

9076236247_5ed92e36fa_z

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης για τους 6 συλληφθέντες από την παρέμβαση στα Προπύλαια (24/4/13) ενάντια στη φίμωση των μέσων αντιπληροφόρησης την Πέμπτη 20 Ιουνίου, στις 10.00 στα δικαστήρια της πρώην σχολής Ευελπίδων.

ΥΨΩΣΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ

ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΦΙΜΩΣΗΣ

Το καθεστώς στην προσπάθειά του να επιβληθεί και να λεηλατήσει όλο και περισσότερα κομμάτια της κοινωνίας αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπό του, εφαρμόζοντας όλο και πιο ολοκληρωτικές πρακτικές. Το κράτος και το κεφάλαιο, έχοντας χάσει την κοινωνική συναίνεση και προσπαθώντας να ελέγξουν την κατάσταση, χρησιμοποιούν το έσχατο μέσο που γνωρίζουν καλύτερα, την καταστολή. Το κράτος αφού πρώτα αναβάθμισε το επιχειρησιακό οπλοστάσιό του, εξαπέλυσε ολομέτωπη επίθεση ενάντια σε όλα τα ριζοσπαστικά κομμάτια της κοινωνίας. Ξεκίνησε με την επίθεση στις μεγάλες διαδηλώσεις, στις συγκεντρώσεις των πλατειών, των δυναμικών απεργιακών κινητοποιήσεων και ακολούθησε η επιχείρηση κατά των αυτοργανομένων χώρων και καταλήψεων. Το κράτος συνεχίζει να υλοποιεί το δόγμα της μηδενικής ανοχής με επιστρατεύσεις εργαζομένων και «επιτάξεις» ολόκληρων τοπικών κοινωνιών από την Κερατέα έως και τις Σκουριές. Παράλληλα, έχοντας καταστήσει εξολοκλήρου τα ΜΜΕ ως φερέφωνα του λόγου της κυριαρχίας στο στόχαστρο μπήκε ο λόγος των αντιστεκόμενων και οι κινηματικές δομές αντιπληροφόρησης.

Το κράτος επέλεξε την καταστολή της ανατρεπτικής έκφρασης και τη φίμωση των αντιστεκόμενων φωνών ασκώντας πρακτικές χουντικών καταβολών. Στα πλαίσια της αναμόρφωσης της κοινωνίας στις επιβουλές της κυριαρχίας και της αναδιάρθρωσης των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων στις απαιτήσεις της αγοράς, ο ρόλος των πανεπιστημίων ως άσυλα ιδεών καταργείται σε θεσμικό επίπεδο. Αυτόν ακριβώς τον ρόλο νοηματοδοτούν οι δομές αντιπληροφόρησης με την επιλογή τους να χρησιμοποιούν ακαδημαϊκές υποδομές. Η κυριαρχία, έχοντας επιλέξει τον αποκλεισμό των αντιστεκόμενων κομματιών από τον δημόσιο λόγο, ξεκίνησε ένα νέο κύμα επίθεσης ενάντια στις αυτοοργανωμένες δομές αντιπληροφόρησης. Ακολουθώντας το ίδιο στρατηγικό πλάνο που το κράτος εφάρμοσε στην καταστολή των καταλήψεων, δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί τυχαία η επιλογή του Athens Indymedia και των Ραδιοζωνών Ανατρεπτικής Έκφρασης ως αφετηρία της νέας κατασταλτικής επιχείρησης. Έτσι, λοιπόν, στις 11 Απριλίου, διακόπηκε η παροχή διαδικτύου στα δύο μέσα αντιπληροφόρησης με πρόσχημα τον νέο εσωτερικό κανονισμό του ΕΜΠ.

Στις 24 Απριλίου, επιλέξαμε να δράσουμε σε αλληλεγγύη με τα δύο φιμωμένα μέσα αντιπληροφόρησης, αναρτώντας ένα γιγαντοπανό στην πρόσοψη της πρυτανείας του ΕΚΠΑ (Προπύλαια). Επιλέξαμε τα Προπύλαια γιατί αποτελεί κεντρικό κτίριο της πόλης και παράλληλα ακαδημαϊκό χώρο. Θεωρώντας ότι το γεγονός ξεφεύγει από τα στενά πλαίσια του ελλαδικού χώρου, επιλέξαμε ως γλώσσα του προτάγματος την αγγλική, γράφοντας: «Raise your voice, fight against state censorship» («Υψώστε τις φωνές σας, αντισταθείτε στην κρατική λογοκρισία»). Προτάσσοντας τον αγώνα ενάντια στην κρατική καταστολή θα ήταν οξύμωρο να δεσπόζει η σημαία, το σύμβολο του φορέα καταπίεσης της κοινωνίας στον κεντρικό ιστό του κτιρίου πάνω από το αναρτημένο πανό. Στη θέση αυτού, αναρτήθηκε η μαυροκόκκινη σημαία, ένα σύμβολο αγώνα για την ελευθερία. Παράλληλα με την ανάρτηση του πανό έλαβε χώρα συγκέντρωση αλληλεγγύης στο Athens Indymedia και τις Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης και μοιράστηκαν κείμενα με τον πολιτικό λόγο των φιμωμένων εγχειρημάτων.

Μία ώρα μετά την ανάρτηση του πανό και την υποστολή της σημαίας, η θεαματική επιχείρηση των δυνάμεων καταστολής είχε ήδη ξεκινήσει. Στο χώρο βρέθηκαν διμοιρίες όλων των σωμάτων καταστολής, περιμένοντας το κατάλληλο μαγείρεμα των κατηγοριών από τον παρευρισκόμενο εισαγγελέα, ώστε να επέμβουν. Παράλληλα, με τον αποκλεισμό του προαύλιου χώρου των Προπυλαίων γίνονταν εκτεταμένες προσαγωγές στην ευρύτερη περιοχή. Παρά τον ασφυκτικό κλοιό των αστυνομικών δυνάμεων, ο συγκεντρωμένος κόσμος επέλεξε την πολιτική θέση της παραμονής στον χώρο και υπεράσπισης της δράσης. Η αστυνομία, παραβιάζοντας το άσυλο για ακόμα μία φορά, εισέβαλε στον προαύλιο και στον εσωτερικό χώρο της πρυτανείας, όπου προσήγαγε τους συγκεντρωμένους, είτε συμμετείχαν στη δράση είτε όχι. Στη συνέχεια, όλοι οι προσαχθέντες οδηγήθηκαν στη ΓΑΔΑ, όπου παρέμειναν για αρκετές ώρες, έως ότου με τη γνωστή μέθοδο της αστυνομίας κατασκευής ενοχων, έξι από τις συνολικά 72 προσαγωγές μετατράπηκαν σε συλλήψεις με σαθρό κατηγορητήριο επικυρώνοντας για ακόμα μια φορά το μοντέλο «επιτυχημένης» κατασταλτικής επιχείρησης.

 

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης για τους 6 συλληφθέντες από την παρέμβαση στα Προπύλαια (24/4/13) ενάντια στη φίμωση των μέσων αντιπληροφόρησης

Πέμπτη 20 Ιουνίου, στις 10.00 στα δικαστήρια της πρωήν σχολής Ευελπίδων

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ 6 ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΩΝ ΠΡΟΠΥΛΑΙΩΝ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΦΙΜΩΜΕΝΑ ΜΕΣΑ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ

Συντονισμός Δράσης Προπυλαίων – 24/4/2013

Η ΦΙΜΩΣΗ ΔΕΝ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΑΔΡΑΝΕΙΑ

Ας μην αντιμετωπίζουμε το ζήτημα τεχνικά. Δεν έχει νόημα να στήσουμε άλλες πατέντες, άλλα σημεία εκπομπής και συμβιβαστικές λύσεις. Εμείς δεν αντιλαμβανόμαστε το άσυλο και τον βασικό του πυρήνα -την ελεύθερη διακίνηση ιδεών – χρησιμοθηρικά, διότι έτσι ανοίγουμε το δρόμο στην κυριαρχία. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε ούτε με την λειτουργία κάποιων μέσων αντιπληροφόρισης, ούτε με κάποιος φοιτητικές ελευθερίες. Αυτό που συμβαίνει είναι η ρεβάνς και ο τσαμπουκάς μιας δράκας ιδεολόγων του ολοκληρωτισμού που ενσαρκώνουν την εξουσία και τις δυνάμεις καταστολής. Εδώ δε μιλάμε απλά για αναρχικούς ή αριστερούς ή προοδευτικούς.

Μιλάμε για τη βασική αρχή της ελευθερίας διακίνησης των ιδεών, μία διακίνηση η οποία έχει περικλειστεί σε μια επιχειρηματική ελίτ που κατέχει το σύνολο σχεδόν των ΜΜΕ. Το καθεστώς αυτό ενισχύεται από ένα ασφυκτικό νομικό πλαίσιο που απαγορεύει με ΜΑΤ και φυλακίσεις την οποιαδήποτε ανταγωνιστική προσπάθεια ενημέρωσης εφόσον αυτή δεν είναι ενταγμένη, λιγότερο ή περισσότερο στους -άτυπους – κανόνες του παιχνιδιού τους. Το ότι οι κανόνες είναι άτυποι δεν το λέμε τυχαία , καθώς σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των ραδιοφώνων και των τηλεοράσεων δεν έχουν άδεια λειτουργίας. Η συνέχιση της εκπομπής τους στηρίζεται σε ένα πλέγμα αλληλοεξυπηρετούμενων συμφερόντων και σχέσεις εξουσίας.

Εδώ και 10 χρόνια οι Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Έκφρασης, αποτελούν έναν ακόμη στόχο της εξουσίας. Από τις μηνύσεις της κρατικής ΕΕΤΤ και την εκπομπή παρακρατικού σταθμού στην ίδια συχνότητα (FREE FM) εως τη βελούδινη φίμωση από τις πανεπιστημιακές αρχές, ειδικότερα η πρυτανεία εφαρμόζοντας μια παρελκυστική πολιτική, δήθεν ουδετερότητας, φανερώνει την πραγματική της θέση. Παρουσιάζει τον εαυτό της σαν θύμα που διώκεται γιατί υποστηρίζει την ελευθερία της έκφρασης, ενώ την ίδια στιγμή κόβει την παροχή δικτύου στα μέσα αντιπληροφόρισης που στεγάζονται στο ΕΜΠ. Το ότι η συντριπτική πλειοψηφία των δομών αντιπληροφόρισης βρίσκεται πλέον εντός πανεπιστημιακού ασύλου είναι μια πραγματικότητα που δεν ωφελεί να αγνοούμε. Θεωρούμε πως δεν υπερβάλλουμε με το να πούμε πως οι δομές αντιπληροφόρισης υπερβαίνουν τα πλαίσια της φοιτητικής κοινότητας και διαχέουν τον όποιο ανταγωνιστικό λόγο προς τα έξω, ενώ αντίστροφα κοινωνικοποιούν ένα άσυλο το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει εσκεμμένα απονοηματοδοτηθεί.

Όλοι όσοι διαχειριζόμαστε, δημοσιεύουμε ή χρησιμοποιούμε τα παραπάνω μέσα αλλά και όσοι αισθάνονται αλληλέγγυοι στο δικαίωμα στην αδιαμεσολάβητη έκφραση δε δεχόμαστε να αναζητήσουμε εναλλακτικές στη ραδιοφωνική ή ιντερνετική εκπομπή, σε κάποιο πιο φιλόξενο μέρος. Η εβδομάδα που έρχεται , δε θα βρεί ένα ίδρυμα επαναπαυμένο σε μια κανονικότητα και τα δύο μέσα να εκπέμπουν από την άλλη άκρη του πλανήτη. Αν το κράτος θέλει να φιμώσει τα μέσα αντιπληροφόρησης, ας αφήσει στην άκρη τις ακαδημαϊκές μαριονέτες του και ας αναλάβει το πολιτικό κόστος μιας αστυνομικής επέμβασης στο χώρο του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου.

ΟΤΑΝ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΤΗ ΦΙΜΩΣΗ Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

Ραδιοζώνες Ανατρεπτικής Εκφρασης